บทที่ 27 27 หลอก

“อือหือ… สดชื่นขึ้นเยอะเลยค่ะคุณพ่อ ขอบคุณมากนะคะ… งั้นเดี๋ยวหนูขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ เดี๋ยวรีบลงมากินโจ๊กเลยค่ะ!”

เธอนั่งตักโจ๊กเข้าปากทีละคำก่อนจะเหลือบไปเห็นเงาของร่างสูงโปร่งยืนหลบอยู่หลังพุ่มไม้ ด้วยความคุ้นชินที่มักจะเห็นรถและร่างของเพื่อนสนิทมาจอดเทียบท่ารอรับอยู่เป็นประจำทุกเช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ